Portal internetowy "KRZESŁAWICE"

Strona Główna

 
O Krzesławicach
  
Historia Krzesławic
   Badania archeologiczne
   Lokalizacja osiedla
  
Ulice Krzesławic
   Komunikacja i transport
  
Widokówka z Krzesławic

Warto zobaczyć
  
Dworek Jana Matejki
  
Drewniany Kościółek
   Zabytkowa szkoła
   Kapliczki kultu religijnego
   Pomnik zamordowanych
   Dolina Dłubni
   Krakowskie chaty

Rekreacja
  
Trasy wycieczkowe
   Zalew Nowohucki
   Karczma "Młynówka"
   Koncerty

 

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pradzieje...
 

Nazwa Krzesławic wywodzi się od imienia Krzesława i jego potomków. Zapiski kronikarskie odnotowują w 1232 r. pierwotną nazwę Krzesławic jako "Creslauiz". W 1288 roku wieś nazywała się już "Creszlavici".

Podczas budowy Kombinatu Metalurgicznego Huty im. Lenina oraz Nowej Huty na terenie ówczesnych Krzesławic przeprowadzane były badania archeologiczne. Badania archeologiczne w Krzesławicach.

Krzesławice prawdopodobnie były już osadą 2 tysiące lat p.n.e. Pierwsze notki o Krzesławicach pochodzą już z XII wieku. W 1228 roku wieś należała do rycerza Bugivoya vel Bożywoja, którzy przekazał ją do probostwa miechowskich bożogrobców, którzy posiadali - choć z przerwami - tę wieś do XVII wieku. W 1309 roku wieś została ponownie darowana Klasztorowi Bożogrobców w Miechowie, tym razem przez Władysława Łokietka. W 1360 roku wieś należała do szpitala św.Jadwigi na Stradomiu. Potem Kszesławicie ponownie stały się własnością Braci Bożogrobców. Również w pewnych okresach Krzesławice należały do klasztoru Ojców Cystersów w Mogile. W XV wieku wieś wzbogaciła się o karczmę i młyn. W drugiej połowie XVIII wieku Krzesławice były własnością Akademii Krakowskiej. Liczyły wówczas 340 mieszkańców, a znajdowało się tu 45 domów, młyn, dwór i dwie karczmy.

Natomiast od 1788 roku dobra krzesławickie należały do Hugona Kołłątaja. Znajdował się tutaj dwór, zabudowania gospodarcze, duży ogród, a Kołłątaj z właściwą sobie energią uporządkował cały majątek. Tutaj przez lata mieszkała jego matka. Po trzecim rozbiorze, gdy Kołłątaj przebywał w więzieniu w Ołomuńcu (1795- 1802), Krzesławice zostały skonfiskowane i oddane w dzierżawę. Od 1822 roku właścicielem Krzesławic był krakowski kupiec (bankier) Jan Kanty Kirchmayer (zm. 1831), a po jego śmierci wdowa po nim Aniela (zm. 1868). W drugiej połowie XIX wieku na terenie Krzesławic znajdowało się 55 domów zamieszkanych przez około 460 mieszkańców. Ponadto znajdował się tu dwór, młyn i stawy.

W 1876 roku Krzestawice zakupił Jan Matejko. Po jego śmierci w 1893 roku  Krzesławice przeszły na własność jego syna Tadeusza. Wkrótce sprzedał on Krzesławice rodzinie Burzyńskich, którzy przez lata prowadzili tu gospodarkę rolną. Ostatecznie, kiedy w 1959 roku siły opuściły panią Marię Burzyńską, a dworek chylił się ku ruinie, hojna ofiarodawczyni przekazała go Towarzystwu Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, z życzeniem, aby dworek nie stracił swego historycznego charakteru, przypominając postacie Kołłątaja i Matejki.
 

W latach 1949-1954 znaczna część ówczesnych Krzesławic została przeznaczona pod budowę Nowej Huty oraz Huty im. Lenina. Ówcześni mieszkańcy i właściciele ziemscy (głównie rolnicy) bezpowrotnie stracili swoje ziemie.

W 1951 roku wieś Krzesławice przyłączono do Nowej Huty i nadano jej rangę osiedla. Zastosowano wtedy numerację osiedlową (np. Krzesławice 63). W latach siedemdziesiątych wprowadzono dodatkowo nazwy ulic (np. ul.Kruczkowskiego 15). Od 1991 roku osiedle Krzesławice z wszystkimi ulicami wchodzącymi w jego skład jest częścią Dzielnicy  XVII - Wzgórza Krzesławickie.